Λιπίδια

+Τι είναι η κακή χοληστερόλη;

Η κακή χοληστερόλη είναι η LDL χοληστερόλη των εξετάσεων αίματος. Λέγεται κακή, γιατί συμβάλλει στην «αθηρωματική πλάκα» μέσα στα αγγεία. Η πλάκα αυτή προοδευτικά μεγαλώνει και δυσκολεύει τη ροή του αίματος («βούλωμα αγγείων») – για παράδειγμα στα αγγεία της καρδιάς, αυτό μπορεί να οδηγήσει σε έμφραγμα.

Το όριο φυσιολογικής LDL δεν είναι ίδιο για όλους αλλά εξαρτάται από το ιστορικό.

+Τι είναι η καλή χοληστερόλη;

Η καλή χοληστερόλη είναι η HDL χοληστερόλη. Η HDL βοηθά στη μεταφορά της περίσσειας χοληστερόλης από τους ιστούς, συμπεριλαμβανομένων των τοιχωμάτων των αρτηριών, πίσω στο ήπαρ (το συκώτι μας) για να απομακρυνθεί. Τα υψηλότερα επίπεδα HDL συνδέονται γενικά με χαμηλότερο κίνδυνο καρδιαγγειακής νόσου.

+Η ολική χοληστερόλη είναι το άθροισμα καλής και κακής (HDL+LDL);

Όχι ακριβώς. Η ολική χοληστερόλη περιλαμβάνει, εκτός από την LDL («κακή») και την HDL («καλή»), και τη χοληστερόλη άλλων σωματιδίων του αίματος που μεταφέρουν κυρίως τριγλυκερίδια (VLDL). Στις συνήθεις εξετάσεις αίματος, η ολική χοληστερόλη μετριέται απευθείας στο εργαστήριο. Αντίθετα, η LDL συχνά υπολογίζεται με μαθηματικό τύπο από την ολική χοληστερόλη, την HDL και τα τριγλυκερίδια.

+Τι είναι τα τριγλυκερίδια;

Είναι το τελικό προϊόν της πέψης του λίπους των τροφών. Αφού απορροφηθούν από το έντερο, κυκλοφορούν στο αίμα προσφέροντας ενέργεια. Όσα τριγλυκερίδια δεν καταναλωθούν, αποθηκεύονται («κοιλιακού τύπου» λίπος).

+Μπορεί η κακή χοληστερόλη (LDL) να μειωθεί μόνο με διατροφή;

Επειδή η κακή χοληστερόλη παράγεται κυρίως από τον οργανισμό μας (στο «συκώτι» μας), η προσεκτική διατροφή περιορίζει την LDL κατά 15% περίπου. Η συστηματική άσκηση βοηθά επίσης με επιπλέον μείωση. Αν αυτά δεν επαρκούν, ο γιατρός σας μπορεί να προτείνει κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή.

+Υπάρχουν παιδιά με αυξημένη χοληστερόλη;

Υπάρχει μία κληρονομική διαταραχή που ονομάζεται «οικογενής υπερχοληστερολαιμία», στην οποία η κακή χοληστερόλη (LDL) είναι πολύ αυξημένη από την παιδική ηλικία. Αφορά 1 στα 250 παιδιά περίπου, τα οποία διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο για έμφραγμα πολύ νωρίς, στην ηλικία των 30 ή 40 ετών.